Na een succesvolle Day on the Green met ozi legends Vanessa Amerossi and Jimmy Barnes, was het nu een dagje op het water met minder beroemde zeelui als ons zelf. Minder beroemd omdat we nog een hoop moeten leren over zeilen. Dat bleek toen ik op zaterdag ochtend om 12 uur het zeil hees om op de Coorong te gaan zeilen. Angela moest die dag tot 4 uur werken en het leek me een heerlijke dag om de zeilen te heisen en een nieuw gebied te gaan verkennen. Eenmaal 50 mtr van de "boat tewater laat plaats" (in het engels is dat gewoon boat ramp- spreek uit bootremp- maar ik zou later snappen dat het eigenlijk gewoon ramp betekende die dag) en ik realiseerde me dat ik het grootzeil niet goed opgetuigd had en de zaak opnieuw moest optuigen. Dat ging een stuk lastiger als ik dacht en prompt scheurde het grootzeil toen ik het omhoog probeerde te heisen. Anyway, geen drama, het was maar een kleine scheur en vond het geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten en voer gewoon door op de spinaker en grootzeil. Eenmaal op weg kreeg ik de vaart er goed in en cruisde ik met een gemiddelde van 10 km / uur richting de Murray mouth. Toch iets te enthusiast wist ik de boat 3 x op een zandbank te varen, maar ook weer vlot te trekken. Blijkbaar is het vaar gebied erg gelimiteerd door zandbanken hier en uiteraard had ik niet op de kaart gekeken waar de meest bevaarbare route was. Maargoed ik had er een hoop plezier in en het bleef voor de wind gaan. Toen het grootzeil verder ging scheuren heb ik die naar beneden gehaald en ben verder op de Working jib gegaan. Er stond voldoende wind om de boot in beweging te houden. Rond 3.30 besloot ik Angela te bellen om te vragen of ze ook zin had om na het werk nog een paar uur te komen zeilen. Het antwoord was Ja en ik heb haar rond 4.15 bij de tewater laat plaats opgehaald waar ze aan boord sprong om weer richting de murray mouth te zeilen. Dat ging zo'n 3/4 uur goed toen we gezellig onder het genot van een glaasje wijn plotseling te dicht in de buurt van een peiler kwamen en er pal tegenaan voeren. Het gevolg, de Spinaker volledig doormidden en even verwarring aan board. Snel gehandeld en de moter in zijn achteruit om de stagen niet te beschadigen. Nou ja met een sisser afgelopen en snel een ander zeil opgezet en richting huis vertrokken. Dit was niet onze laatste disaster die dag, want ik kreeg het voor elkaar om de boat aan lager wal te zetten en op een mosselbank te varen. Na verwoede pogingen van onszelf kregen we nog steeds de boat niet vlot en moest er hulp van een paar waterskiers komen om naar dieper water te worden getrokken. Al met al een geslaagde dag met een hoop leer momenten. Nouja immers we konden ook niet binnen een week lopen toen we kleuter waren en fietsen duurde ook een paar weken voordat we dat konden na een aantal kapotte knieen. Blijkbaar hebben we nog wat meer oefening nodig voordat we zelfverzekerd op vakantie gaan en onze tocht op de Murray River gaan doen. Maandag de zeilen naar de zeilmaker gebracht en met een leuke $ 150 kunnen we ze volgende week weer ophalen en de zeilen hijsen voor de volgende les. Ons plan is met kerst en oud en nieuw een boat tocht van rond de 200 km te gaan maken vanaf de eerste sluis bij Blanchetown tot aan de Lower Lakes bij ons in de buurt. De bedoeling is dat iemand ons afzet met de trailer en wij de boot terug varen. Van zeilen zal weinig komen ivm de kronkelende vorm van de Murray en de grillige wind voor zover die er staat. Het landschap moet absoluut schitterend zijn met de fel rood gekleurde kliffen en groene rivier oevers. Iets om naar uit te kijken en weer eens op een andere manier kerst en oud en nieuw te vieren, geen toastjes met de familie onder de kerstboom, maar lekker weg in eigen land. Nu nog leren varen hahahahahaha.
Groeten vanuit Sunny South Australia
